Düi spüs

Tant bén i s'auliva,

tütt düii j'è nücc' malia.

Quèla bèla a l'ustaria,

u giuvinòtt a l'uspadàa.

Quèla bèla a l'aqua frésca,

u giuvinòtt a l'aqua panada.

Quèla bèla dai bun minastrùi,

u giuvinòtt d'au pan gratùa.

Quèla bèla sura au matarazz,

u giuvinotìn sura a paja:

quèla bèla l'è muarta a l'alba,

u giuvinotìn quant u sù l'è nasü.

Quèla bèla satàrada in l'üss da gìasa,

u giuvinotìn in tu camp dà gìasa;

ai pìai da ad quèla bèla l'è nasü un pùmin granùa.

U g'ha al feui talmént grangg cu fa l'umbria a trìi paìas:

j'un l'è Aurèss,l'alt l'è Cüarsu e l'alt incvamò l'è Spocia.

Ho! che trìi bìi paìas!

Ai pìaii da quèla bèla l'è nasü un bel pùmin granùa.

Tratto dal libro "Una scunsalada at paroll" di Giovanni Mazza